Loading...

شناسایی افراد معتاد از روی اختلالات بدنی و فیزیولوژیکی

مانند بسیاری از اختلالات روانی، عوامل متعددی ممکن است در گسترش و وابستگی اعتیاد به مواد مخدر کمک کند.عوامل محیطی، از جمله باورها و نگرش های خانوادگی و قرار گرفتن در معرض یک گروه همکار که شما را به استفاده از مواد مخدر تشویق می کند، به نظر می رسد نقش مهمی در استفاده اولیه مواد مخدر ایفا کند. هنگامی که استفاده از مواد مخدر را شروع میکنید، گسترش اعتیاد به مواد ممکن است تحت تاثیر صفات (ژنتیکی) به ارث برده ای باشند که ممکن است پیشرفت بیماری را به تاخیر انداخته و یا سرعت بخشد.
شناسایی افراد معتاد از روی اختلالات بدنی و فیزیولوژیکی

شناسایی افراد معتاد از روی اختلالات بدنی و فیزیولوژیکی.

فرد معتاد دارای اختلالات بدنی و فیزیولوژیکی خاص است که چنین حالت هایی در افراد سالم و غیر معتاد مشاهده نمی شود.

 این گونه اعمال در ظاهر یا باطن فرد نمود خود را نشان می‌دهد، مانند:

  • ظاهر جوان معتاد.

از روی سیاهی لب ها، چروک صورت و چشمانی قی کرده، فرو رفته و گونه های برآمده با دندان های سیاه تا حدودی می‌توان نسبت به شناسایی آن ها اقدام کرد.

  • خارش بدن.

 معمولاً نیم ساعت بعد از مصرف مواد مخدر، خارش عمومی بدن فرد را در بر می‌گیرد که بیشتر در قسمت پا ها خصوصاً  از کشاله ران و بینی خارش شروع می‌شود که حدود ۳ تا ۴ ساعت ممکن است این وضعیت ادامه داشته باشد.

  • ضعف جنسی.

 کسانی که مدت زمانی مواد مخدر مصرف می کنند و کاملاً معتاد شده‌اند، خصوصاً مرد ها دچار ضعف جنسی می شوند، در صورتی که همسر داشته باشند رغبتی به عمل زناشویی ندارند.

  • کم شدن غذا.

 معمولاً اعتیاد مصرف غذا را کم می‌کند. خصوصاً معتاد از خوردن صبحانه، شیر، بستنی، ترشی جات اجتناب می‌کند زیرا این گونه مواد باعث از بین رفتن حالت نشئگی بعد از مصرف مواد مخدر می‌شود.

  • ایجاد درد های مزمن معده.

افراد معتاد درد های مزمن معده پیدا می‌کنند به همین دلیل اکثراً قرص های ضد درد معده در جیب دارند تا در موقع درد از آن استفاده کنند.

  • داشتن یبوست.

 مصرف مواد مخدر اغلب یبوست به دنبال دارد و همین امر باعث طولانی شدن دستشویی معتاد می‌شود.

  • ایجاد سستی و بی‌حالی.

اعتیاد از میزان فعالیت جوان به میزان قابل توجهی می کاهد طوری که اگر ورزشکار باشد دیگر تمایل به رفتن باشگاه و انجام فعالیت ندارد.

  • آب ریزش از بینی، عطسه و خمیازه.

اگر از زمان مصرف روزانه‌ ی معتاد ۱ الی۲ ساعت بگذرد معتاد دچار خمیازه های طولانی همراه با آب ریزش و عطسه می شود.

  • ضعف جسمی همراه با لاغر شدن.

 فرد معتاد بدون اینکه فعالیت ها و ورزش های لاغری انجام داده باشد، در طول مدت زمان یک یا چند ماه ممکن است به مقدار پنج کیلو یا بیشتر از وزن بدنش کم شود.

  • داشتن حالتی عصبی و پف کرده.

 چون اکثر معتادان صبح ها دیر از خواب بیدار می‌شوند پس از بیداری نیز حالتی پف کرده و عصبی دارند.

  • ندادن خون جهت آزمایش و انجام تست سلامتی.

چنانچه به هر دلیلی از جوان بخواهند تا تست سلامتی بدهد هراسان می شود و انجام آن را به تعویق می‌اندازد و حتی برای آزمایش در حین بیماری نیز حاضر نیست خون بدهد.

Identify_addicted_people_based_on_physical_and_physiological_disorders-

  • تغییر کردن مردمک چشم.

 مردمک چشم افراد سالم ثابت است ولی پس از مصرف مواد مخدر، مردمک چشم کوچک و پس از گذشت ۳ الی ۴ ساعت چند برابر حالت قبل می شود. لذا، مردمک چشم افراد معتاد متغیر است و به همین دلیل سعی می کنند از نگاه مستقیم با افراد خود داری کنند.

  • تغییر صدا.

 دو رگه بودن صدای معتادان یکی از راه های شناسایی آن هاست. این دو رگه بودن پس از مصرف مواد مخدر نمود پیدا می‌کند.

  • وجود آثار ناشی از تزریق.

 افرادی که به مورفین و مواد مخدر مشابه آن مبتلا هستند معمولاً در دست چپ آن ها آثاری از تزریق مواد مخدر مشاهده می شود، زیرا انجام این عمل با دست راست صورت می گیرد.

  • عرق کردن بدن.

 معمولاً بعد از ۳ ساعت که از مصرف مواد مخدر گذشت معتاد احساس گرما می کند هرچند هوا سرد باشد.