Loading...

اختلال مصرف حشیش

شاهدانه سومین ماده روانگردان پر مصرف پس از الکل و تنباکو در سراسر جهان است. خواص روانگردان آن در درجه اول به دلیل یک کانابینوئید است. تی. اچ. سی معمولاً به عنوان معیاری برای سنجش قدرت حشیش استفاده می شود. حشیش را می توان با کشیدن سیگار، بخار دادن، بلعیدن (خوراکی ها، نوشیدنی ها و تنتورها) و کرم موضعی استفاده کرد. قدرت حشیش در طول دو دهه گذشته به طور قابل توجهی در سراسر جهان افزایش یافته است که ممکن است به افزایش نرخ عوارض جانبی مرتبط با شاهدانه کمک کرده باشد.
اختلال مصرف حشیش

تعریف اختلال مصرف شاهدانه  

سوء مصرف و وابستگی به حشیش و اختلالات روانی در یک موجودیت واحد ترکیب شد که اختلال رفتاری را که می‌تواند با مصرف مزمن حشیش رخ دهد را نشان دهد و به نام اختلال مصرف شاهدانه نامگذاری شد.

علائم اختلال مصرف حشیش (شاهدانه)

1. یک الگوی مشکل‌ساز مصرف حشیش که منجر به اختلال یا ناراحتی قابل توجه بالینی می‌شود، همان طور که حداقل با دو مورد از موارد زیر در یک دوره دوازده ماهه ظاهر می‌شود:      

2. حشیش اغلب در مقادیر بیشتر یا در مدت زمان طولانی تر از آن چه در نظر گرفته شده بود مصرف می شود.       

3. تمایل مداوم یا تلاش های ناموفق برای کاهش یا کنترل مصرف حشیش وجود دارد.       

4. زمان زیادی صرف فعالیت هایی می شود که برای به دست آوردن حشیش، استفاده از حشیش یا بهبودی از اثرات آن ضروری است.       

5. ولع یا میل شدید به مصرف حشیش.       

6. مصرف مکرر حشیش منجر به عدم انجام تعهدات نقش در محل کار، مدرسه یا خانه می شود.       

7. ادامه مصرف حشیش علیرغم داشتن مشکلات اجتماعی یا بین فردی مداوم یا مکرر ناشی از اثرات حشیش یا تشدید آن.       

8. فعالیت های اجتماعی، شغلی یا تفریحی مهم به دلیل مصرف حشیش کنار گذاشته شده یا کاهش می یابد.

اختلال-مصرف-حشیش

9. استفاده مکرر حشیش در شرایطی که از نظر فیزیکی خطرناک است.       

10. مصرف حشیش با وجود آگاهی از داشتن یک مشکل جسمی یا روانی مداوم یا مکرر که احتمالاً توسط شاهدانه ایجاد شده یا تشدید شده است، ادامه دارد.

11. تحمل که همان نیاز به افزایش قابل توجه شاهدانه برای رسیدن به مسمومیت یا اثر مطلوب یا کاهش قابل توجه اثر با استفاده مداوم از همان مقدار ماده است. 

12. ترک اعتیاد، همان طور که با نشانگان ترک مشخصه برای شاهدانه یا مصرف شاهدانه برای تسکین یا اجتناب از علائم ترک حشیش می شود.

مشخصات افرادی که حشیش را برای جلوگیری از علائم ترک استفاده می کنند

در بهبودی زودهنگام، هیچ یک از معیارهای اختلال مصرف و اعتیاد به حشیش برای حداقل سه ماه برآورده نشده است. در بهبودی پایدار، پس از این که قبلاً معیارهای کامل اختلال مصرف حشیش برآورده شد، هیچ یک از معیارهای اختلال مصرف شاهدانه در طول دوازده ماه یا بیشتر برآورده نشده است. در صورت وجود دو یا سه، چهار یا پنج یا شش مورد از معیارهای بالا، شدت مصرف به عنوان خفیف، متوسط یا شدید درجه بندی می شود.

ارزیابی مصرف حشیش

آزمایش آزمایشگاهی ادرار، خون، بزاق یا مو می تواند برای تشخیص مصرف حشیش مفید باشد، اما نتایج باید همراه با یک دلیل بالینی در نظر گرفته شود. سنجش‌ها معمولاً بر تشخیص رایج‌ترین متابولیت فعال، تتراهیدروکانیبینولیک اسید متکی هستند. این به طور کامل مورد مطالعه قرار گرفته است و این متابولیت اسیدی فراوان به یک نشانگر ادراری ثابت مصرف حشیش در آنالیزهای پزشکی قانونی، بالینی و محیطی تبدیل شده است. یک نتیجه مثبت می تواند نشان دهنده مصرف حشیش باشد، اما لزوماً یک اختلال مصرف مواد مخدر یا مسمومیت نیست، و یک نتیجه منفی آن را رد نمی کند.

می توان میزان تحمل را با مقایسه میزان مصرف گزارش شده شاهدانه با سطوح خونی تعیین کرد. افرادی که حشیش را به صورت شدید یا مزمن مصرف می کنند، در مقایسه با مصرف کنندگان پراکنده یا یک بار مصرف، مدت بیشتری طول می کشد تا تی. اچ. سی را پاک کنند. همچنین، آزمایش‌های دیگری برای رد شرایط اضافی ممکن است مفید باشد که شامل تصویربرداری از سر یا آزمایش آزمایشگاهی، عفونت و نشانگرهای ایمونولوژیک، اختلالات الکترولیتی یا هورمون‌ها می‌شود.